کد خبر: ۳۹۱۵۳۹۹

تاریخ: ۱۸ مرداد ۱۳۹۹ - ۱۵:۲۱

لزوم محتواسازی در مظلومیت‌زدایی امام علی(ع)

ما کمتر به سمت محتوا رفتیم و بیشتر به جشن و مراسمات سوری که برای معرفی امام علی(ع) به جهان پرداخته ایم. شیعیان به فکر مظلومیت‌زدایی از این امام عالم و معلم که دانشمندی بی‌نظیر برای تمام اعصار بشر است اقدام کنند.

به گزارش ایکنا از مازندران، در طول تاریخ رویکردهای گوناگونی به غدیر شده است که به طور غالب نسبتی با روح آن ندارد: کسانی، پیوسته آن را انکار کرده‌اند. گروهی به تأویل آن پرداخته‌اند و آن را به گونه‌ای نقل کرده‌اند که با هیچ یک از روابط و مناسبات قدرت‌طلبانه، خودکامانه، ستمگرانه و اخلاق‌شکنانه آنان منافاتی نداشته باشد. برخی هم گه‌گاهی چون میراث‌خواران تاریخ از آن یاد می‌کنند، فقط در اندازه یک رویداد تاریخی. دسته‌ای هم بدان عشق ورزیده‌اند، عشق ورزیدنی عاطفی که ثمری جز تخلیه عواطف نداشته است و دوست داشتنی که به هیچ همسان‌سازی و الگوگیری منجر نشده است. کسانی دیگر هم هستند که آن را به یک مراسم صرفاً آیینی تقلیل داده‌اند تا سالی یک روز آن را بزرگ دارند و به گرامی داشتش نشینند، ولی هیچ نسبتی با روح آن و جهت‌گیری‌های آن نیافته‌اند.
روایات متعددی در مذهب ما آمده است که از عید غدیر به عنوان بزرگ‌ترین و گرامی‌ترین عید مسلمانان یاد کرده است وهمچنین سفارشاتی هم به مسلمانان در این روز پیشنهاد می‌دهد مانند، بسیار عبادت کردن؛ به ویژه اطعام، صدقه و هدیه دادن و پوشیدن لباس نو. مستحب است؛ چنان که غسل کردن و خواندن نماز ویژه(نماز غدیر) و نیز روزه گرفتن مستحب و دارای ثواب بسیار است. زیارت امیر مؤمنان(ع) در روز عید غدیر بسیار توصیه شده است.
اما تمام این سفارشات برای ما شیعیان بی‌ اثر بوده چرا که واقعه‌ی غدیر آنقدر در عمق جان شیعیان و دوست داران امام علی(ع)نفوذ کرده است که در صحبت‌های روز مره نیز نام امام را می‌آورند.
اعتقاد من این است که بزرگ ترین ظلم در حق غدیر و امام علی(ع) توسط ما شیعیان صورت می گیرد. به غیر از اثر فاخر‌الغدیر علامه امینی ما به سمت محتوا نرفتیم بلکه جشن و مراسمات سوری که برای معرفی امام به جهان بی‌اثر است پرداخته ایم. لذا امید دارم که شیعیان به فکر مظلومیت‌زدایی از این امام عالم و معلم که دانشمندی بی‌نظیر برای تمام اعصار بشر است اقدام کنند.
دعوت ما از همه‌ی مسلمانان عالم این است که این حقائق را مورد تأمل قرار بدهند. ما در عالم وحدت امت اسلامی هیچ اصراری نداریم که یک فرقه عقائد یک فرقه‌ی دیگر را حتماً قبول کنند؛ نه، وحدت به معنای این نیست. وحدت به معنای این است که با عقائد مختلف، شعب مختلف، مشترکات را بگیرند، موارد محل اختلاف را وسیله‌ی برادرکشی و جنگ و دشمنی قرار ندهند؛ مسئله‌ی وحدت این است.
امید است که روزی شاهد آن باشیم که حق امام در میان تمام آزاد مردان جهان شناخته شود و شیعیان برای مظلومیت این امام تلاش کنند.
یادداشت از حجت‌الاسلام نیما ارزانی